geçenlerde arkadaşlarımın beni annemle benzetmemesi eski düşüncelerimi hatırlattı. benim gibi bebekken hastanede karıştırıldığını düşünen var mı? küçücük mini minnacık kara saçlı bi kızkene hep öyle düşünür hayal kurardım, çünkü kimselere benzemedim, ailem kıvırcık saçlıyken benim pırasa saçlarım vardı, herkesin gözleri kara karayken benim yemyeşil gözlerim vardı. sanki herkesten farklıydım. zaten beni kimse anneme babama benzetmezdi, neden olmasın derdim? belki zengin bi ailenin çocuğuydum sonra büyüdükçe unuttum, bu psikolojiyi kardeşime uyguladım " biz seni çingenlerden aldık" ,"ben seni çopten buldum, eve aldım" ,"evlatlıksın sen" ,"sen bana benzemiyon, hastanede karıştırmışlar seni"

sooonra unutuldu gitti bunlar, taaa ki geçen senelerde bodrumda dolaşırken beni turiste benzetene kadar...

???? yoksa ????

yok ya diildir...

olabilir mi ki?

ya zaten her 5 bebekten biri yanlış aileye veriliyomuş dediler O.o

nayır nalan nolamaz...kimden bu çocuk!

saçmalama orhan
.
.
.

bu arada....şanru len, şahanruu değil >.<

aa bu arada Salvador Dali'nin bi kısa filmi var:"Un chien Andalou", mutlaka izleyin...